Slider

KONTROLA SZAFEK ODZIEŻOWYCH I NARZĘDZIOWYCH

 

Odpowiadając na liczne interwencje osobiste i telefoniczne od pracowników, kierowane do naszego Związku, wyjaśniamy, iż jednym z problemów (od bardzo wielu lat nieuregulowanym stosownymi zapisami Regulaminu Pracy w naszej firmie ) był temat kontroli szafek odzieżowo-narzędziowych. Dotychczas w tej kwestii panowała swoista „wolnoamerykanka” i w zależności od Oddziału AMP S.A., forma oraz sposób wykonywania takich kontroli były różnie interpretowane przez Strony. Szczególnie w oddziale w Dąbrowie Górniczej (choć jak zgłaszali nam pracownicy w Krakowie też dochodziło do nieprawidłowości w tym zakresie) przy tego typu sytuacjach dochodziło do przypadków łamania polskiego prawa oraz obowiązujących w tej materii norm moralno-etycznych. Kontrolowani pracownicy narażeni byli na naruszanie ich godności osobistej, a w niektórych przypadkach byli wręcz traktowani, przez swoich przełożonych, jak potencjalni złodzieje. Pragnąc uporządkować tą sprawę od strony formalno-prawnej Strona Związkowa Zespołu Roboczego zwróciła się w ubiegłym roku do Przedstawicieli Pracodawcy w ZR z odpowiednim wnioskiem i propozycjami rozwiązania tego problemu na szczeblu AMP S.A. Zarówno Strona Społeczna, jak również Przedstawiciele Pracodawcy wszelkie zapisy, dotyczące kontroli szafek konsultowali z prawnikami. Prace nad wprowadzeniem w życie Aneksu nr 5 do Regulaminu Pracy trwały kilka miesięcy i w wyniku porozumienia przyjęto następujące zapisy ujęte w pkt 3 Aneksu nr 5 do Regulaminu Pracy:

W Spółce dopuszcza się dokonywanie kontroli pracowniczych szafek ubraniowo-narzędziowych. Kontrola, o której mowa powyżej może być dokonywana:

1) w porozumieniu z zainteresowanym pracownikiem, tj. za jego wiedzą i w jego obecności lub w obecności przełożonego pracownika. Z przeprowadzanej kontroli Służba Ochrony sporządza dokumentację w postaci protokołu, którego wzór stanowi Załącznik nr 7 do Regulaminu Pracy. W przypadku ujawnienia, że pracownik dokonał zaboru mienia należącego do pracodawcy, Służba Ochrony uprawniona jest także do wezwania policji. Kopia w/w protokołu przekazywana jest pracownikowi niezwłocznie po jego sporządzeniu, lub w przypadku nie wyrażenia zgody przez pracownika:

2) kontrola przeprowadzana jest przez Komisję Kontrolną w składzie: Kierownik Komórki Organizacyjnej, Mistrz z danej  Komórki Organizacyjnej oraz Pracownik Służby Ochrony Spółki. W kontroli może dodatkowo uczestniczyć – na prawach obserwatora – przedstawiciel reprezentującej pracownika Zakładowej Organizacji Związkowej lub inna osoba wskazana przez pracownika.

Z przeprowadzonej kontroli Komisja Kontrolna sporządza protokół, wg wzoru stanowiącego Załącznik nr 7 do Regulaminu Pracy, zawierający: okoliczności jej przeprowadzenia, opis ewentualnie ujawnionego mienia pracodawcy wraz z szacunkową wartością. W przypadku uczestniczenia w pracach Komisji Kontrolnej osoby na prawach obserwatora, jest ona upoważniona do zamieszczenia w treści protokołu swoich uwag dotyczących sposobu przeprowadzenia kontroli. Kopia w/w protokołu przekazywana jest obserwatorowi

(za potwierdzeniem) niezwłocznie po jego sporządzeniu jak również przekazywana (za potwierdzeniem) pracownikowi, w sposób zapewniający jak najszybsze jego otrzymanie.

Oczywiście nie da się z góry przewidzieć różnych nietypowych sytuacji i najpewniej samo życie jeszcze nie raz zweryfikuje powyższe ustalenia, ale polskie prawo w tej kwestii jest również bardzo nieprecyzyjne. Temat ten nie jest unormowany jednolitymi przepisami prawnymi i opiera się na gruncie wielu ustaw oraz kodeksów, zahaczając min. o Ustawę o ochronie osób i mienia, Kodeks Postępowania Cywilnego, Kodeks Cywilny, Kodeks Pracy, wyroki sądowe itd. Już samo doprecyzowanie słowa przeszukanie oraz definicji kontroli budzi wśród wielu prawników wiele obaw. Ma to również swoje uzasadnienie w różnych wykładniach prawnych i w ostatecznych wyrokach sądowych. Przechodząc na grunt naszego zakładu można posłużyć się pierwszym z brzegu przykładem, który w prosty sposób obrazuje złożoność problemu. Przystępując do wielomiesięcznych negocjacji ze Stroną Pracodawcy zastanawialiśmy się jak na przykład powinno wyglądać przeszukanie szafki ubraniowej pracownika w przypadku donosu ( uzasadniony lub nieuzasadniony ?), iż pracownik schował tam jakiś materiał lub rzecz będącą własnością pracodawcy ? Kto ma do tego prawo ?  Co w przypadku odmowy pracownika na otworzenie szafki i udostępnienie jej do kontroli ? Kiedy i w jakich okolicznościach można dokonać takiego przeszukania ? Kto powinien uczestniczyć w trakcie tego przeszukania ? Jaki dokument oraz jakiej treści powinien być sporządzony w związku z tą czynnością ? Jak jednoznacznie stwierdzić, że tą  rzecz lub materiał pracownik sam umieścił w szafce, a nie zostały mu one przez kogoś złośliwie podrzucone ?  I jeszcze wiele, wiele pytań na które Strony musiały znaleźć wspólną odpowiedź, co na podstawie chociażby ww. przykładu nie było wcale takie łatwe. Przepisy dotyczące kwestii przeszukań oraz kontroli osobistych są dość ogólnikowe i mówią na przykład, że samo przeszukiwanie pracowników, z punktu widzenia polskiego prawa, uzasadnione jest jedynie wtedy, gdy służy ochronie interesu prawnego pracodawcy, a interes ten jest na tyle ważny, że warto ryzykować naruszenie dóbr osobistych pracownika. Procedura tego typu kontroli musi przebiegać w sposób zgodny z zasadami współżycia społecznego i w sposób nie naruszający godności pracownika, ponieważ w przypadku naruszenia przez pracodawcę godności osobistej pracownika, może on żądać, na zasadach przewidzianych w Kodeksie Cywilnym, zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wybrany cel społeczny. Pracodawca może jednak uniknąć wyżej wymienionych odpowiedzialności, jeżeli udowodni, że jego działania były uprawnione. W wyroku z 25 lipca 2003 r. (I PK 330/2002) Sąd Najwyższy orzekł, że okolicznościami wyłączającymi bezprawność działania osoby naruszającej czyjeś dobra osobiste jest działanie podjęte w obronie interesu społecznego lub prywatnego – w tym konkretnym przypadku – prywatnego interesu pracodawcy. Prace nad wspólnym uregulowaniem i zapisaniem w Aneksie nr 5 Regulaminu Pracy, formy i sposobu przeszukań oraz  kontroli pracowników, z uwagi na wielowątkowość i bardzo dużo zawirowań prawnych, znacząco się wydłużyły, a podpisany 6 grudnia 2016 roku dokument jest kompromisem pomiędzy propozycjami Stron. Przypominamy również, iż forma kontroli stosowanej przez pracodawcę powinna być adekwatna do sytuacji (jej celowość uzasadnia interes pracodawcy) i nie może ona naruszać godności oraz dóbr osobistych pracowników (art.111 Kodeksu pracy). W tym miejscu należy przypomnieć, iż pracodawca przed uregulowaniem kwestii przeszukań mógł i wielokrotnie dokonywał kontroli bez żadnego zabezpieczenia pracownika. W kwestii dopuszczalności przeszukiwania toreb i szafek pracowniczych wypowiedział się również Sąd Najwyższy w orzeczeniu z 13 kwietnia 1972 r. (I PR 153/72). Stwierdzono w nim między innymi, że stosowanie szeroko, w ramach przepisów regulaminów pracy lub ustalonych zwyczajów, przeszukiwania członków załogi w celu zapobiegania wynoszeniu mienia zakładów pracy, jest zgodne z prawem i nie narusza dóbr osobistych pracowników (art. 23 i 24 Kodeksu cywilnego) wówczas, gdy zatrudnieni zostali uprzedzeni o możności stosowania tego rodzaju kontroli.

W naszej firmie kwestia ta wreszcie została uregulowana w Regulaminie Pracy, poprzez wprowadzenie w życie Aneksu nr 5 do wyżej wymienionego regulaminu. Nie oznacza to jednak, że nasza organizacja związkowa „spuści zasłonę dymną” w tym temacie. W dalszym ciągu z uwagą będziemy obserwować wszelkie poczynania Pracodawcy w tej sprawie i odpowiednio reagować, w przypadku negatywnych sygnałów, płynących od pracowników AMP S.A. i spółek zależnych.

 

 

Spotkanie z Mikołajem

 

NSZZ Pracowników ArcelorMittal Poland SA co roku dla dzieci członków Związku przygotowuje paczki mikołajowe. Tym razem uprawnionych do słodkich smakołyków było 820 dzieci, pracowników Huty, którzy są członkami naszego Związku. Dodatkową atrakcją grudniowego święta dla naszych „milusińskich” jest zabawa Mikołajowa. 3 grudnia 2016 roku w Zespole Szkół Zawodowych, os. Złota Jesień grupa prawie 100 dzieci, członków naszego Związku oraz sympatyków uczestniczyła w tradycyjnym spotkaniu „z Mikołajem”. Wesołe gry i zabawy z dziećmi nadzorowała znana uczestnikom z naszych festynów związkowych „Ciotka Klotka”. Ciekawe zabawy i konkursy zmobilizowały do udziału rodziców przybyłych dzieci. Także i tym razem dzieci miały możliwość otrzymać ciekawy malunek twarzy, ekologicznymi farbkami, które w sprawnych dłoniach plastyczek zmieniały roześmiane buzie w groźne koty i postacie z bajek. Pierwszym punktem sobotniej zabawy było przybycie oczekiwanego przez wszystkie dzieci Mikołaja. Nieufność niektórych dzieci została przełamana gdy rozpoczął on rozmowy z otaczającymi go „pociechami”. Wszystkie przybyłe na spotkanie dzieci były grzeczne, więc paczki wypełnione słodkościami trafiły do ich rąk. Spotkanie zakończono wspólną fotografią obdarowanych dzieci z Mikołajem, jego pomocnikami i organizatorami tegorocznego spotkania Mikołajkowego.

Organizatorzy spotkania z Mikołajem – NSZZ Pracowników ArcelorMittal Poland SA  dziękuje Dyrekcji Zespołu Szkół Zawodowych HTS SA, a szczególnie dyr.. Mirosławowi Ziarkowi oraz naszemu koledze Włodkowi Hukowi za umożliwienie zorganizowania tegorocznego spotkania dzieci członków Związku z Mikołajem.   KW

 

4

 

5

IndustriAll zorganizował demonstracje pracowników sektora stalowego w Europie.

IndustriAll zorganizował demonstracje pracowników sektora stalowego w Europie.                                     9 listopada Związek Zawodowy IndustriAll zorganizował demonstracje pracowników sektora stalowego w Europie. Zrzeszający niemal 7 milionów członków Związek po raz kolejny upomniał się o przemysł stalowy Unii Europejskiej. Dla przypomnienia przed wybuchem kryzysu w branży stalowej pracowało w Europie ponad 400 tys. osób. Obecna wielkość to 330 tysięcy pracowników, najmniej zatrudnionych w historii hutnictwa europejskiego.

Pod hasłem „Nie dla Europy bez stali” przeszło 16 tysięcy hutników uczestniczyło w marszu domagając się konkretnych działań w celu zagwarantowania przyszłości dla sektora stalowego w Europie.

Błędna polityka oszczędnościowa, brak znaczących inwestycji, brak modernizacji wielu obiektów w sektorze, a w końcu przyzwolenie na agresywny dumping i zaniżanie cen chińskiej stali na rynku europejskim to główne przyczyny, które mogą doprowadzić do bankrutowania wielu zakładów w przemyśle stalowym. Stal odgrywa istotną rolę w produkcji wielu wyrobów przemysłowych. Jest kluczowym surowcem w produkcji motoryzacyjnej. Ochrona przed importem stali chińskiej, ale także stali z Europy Wschodniej w dumpingowych cenach, tworzenie silnych instrumentów ochrony handlu oraz odpowiednie podejście do handlu uprawnieniami do emisji CO2 wydaje się bezwzględnie konieczne do zastosowania w europejskim sektorze stalowym by uchronić wiele zakładów przed zamknięciem. Huty europejskie potrzebują realizacji europejskiego planu wsparcia branży, znanego jako Steel Action Plan. W komunikacie, który został odczytany podczas protestu czytamy między innymi, iż:

                „Europejski przemysł, a zwłaszcza sektor stalowy, musi być chroniony przed skutkami sprowadzania wyrobów produkowanych przez firmy, które nie przestrzegają zasad uczciwej konkurencji i nie mają szacunku dla norm środowiskowych i społecznych”.

Demonstrujący nawoływali także do tego, by nie zmniejszać europejskich mocy produkcyjnych, lecz je modernizować i rozbudowywać. Europejskie huty należą do światowych liderów pod względem efektywności i ochrony środowiska. Ich utrata byłaby więc nie tylko fatalna dla gospodarki Unii Europejskiej, ale także dla globalnego klimatu. Demonstrujący symbolicznie reprezentowali wszystkie kraje gdzie przemysł stalowy zatrudnia tysiące osób. Zagrożenie jakie zawisło nad sektorem stalowym łączy konkurujące ze sobą do tej pory Huty. W tej sprawie wszyscy mówimy jednym głosem. Polskę reprezentowała liczna grupa pracowników z Krakowa i Śląska. Krakowskie Związki Zawodowe (NSZZ Pracowników AMP SA, KRH Solidarność, Solidarność 80, Związek Zawodowy Inżynierów i Techników) były jak informowała prasa jedną z głośniejszych grup. Mamy nadzieję, że te protesty uzmysłowią decydentom unijnym wagę problemu. Oby do Brukseli nie musiała przyjechać liczniejsza grupa hutników by unijnym urzędnikom „tłumaczyć” problem przemysłu

1

 

2

Prezydium Zarządu Związku

Prezydium Zarządu Związku zostało poinformowane o sytuacji jaka miała miejsce podczas rozmów Zespołu Roboczego. Jednostronne decyzje Pracodawcy, brak zrozumienia zgłaszanych problemów, a w końcu działania niezgodne ze wspólnie przyjętymi porozumieniami spowodowały zawieszenie rozmów w Zespole Roboczym. Tym samym pojawił się impas w dialogu społecznym AMP SA. Prezydium Związku po wysłuchaniu informacji oraz po wewnętrznej dyskusji postanowiło przyjąć Uchwałę, w której zwracamy uwagę na problemy zatrudnieniowe w AMP SA oraz pogorszenie dialogu społecznego. Uchwała w szczególności dotyczy :

  1. Komunikatu nr 9 Szefa Biura Kadr, Wynagrodzeń i Świadczeń AMP S.A.
  2. polityki zatrudnieniowej prowadzonej w AMP S.A.
  3. realizacji porozumienia płacowego na rok 2016

 

UCHWAŁA NR 40/2016 Z DNIA 10.08.2016r.

PREZYDIUM NSZZ PRACOWNIKÓW AMP S.A.

 

NSZZ Pracowników AMP S.A. żąda natychmiastowego anulowania propozycji planowania czasu pracy dla pracowników z 4BOP ujętej w Komunikacie nr 9 Szefa Biura Kadr, Wynagrodzeń i Świadczeń Pana Macieja Oszuścika. Zastosowanie w praktyce proponowanych przez HR rozwiązań w sprawie planowania Indywidualnych Harmonogramów Czasu Pracy, w rozliczeniu kwartalnym, spowoduje obniżkę dotychczasowego wynagrodzenia zatrudnionych w tym systemie pracowników oraz naruszy treść wspólnie uzgodnionego i podpisanego porozumienia płacowego na rok 2016. Powyższe rozwiązanie jest również niezgodne z zapisami ujętymi w „Komunikacie ze spotkania z Dyrektorem Generalnym z dnia14.02.2014 roku” oraz z zasadami stosowania zmianowej organizacji pracy do ZUZP, które obowiązują w AMP S.A. od 01.01.2016 roku.

Od dłuższego czasu z niepokojem obserwujemy kolejne ruchy Pracodawcy mające na celu zniwelowanie bardzo dużych niedoborów w zatrudnieniu spowodowane brakiem uzupełniania obsad na newralgicznych stanowiskach produkcyjnych, po odchodzących na emerytury, renty lub w sposób naturalny pracownikach. Doraźne ruchy kadrowe, polegające na przesuwaniu pracowników z jednych Zakładów do innych, przesunięcia i podmiany pracowników z jednej zmiany na inną oraz propozycja zwiększenia limitu nadgodzin nie załatwią problemu, który nawarstwia się od lat, a docelowo może doprowadzić do zatrzymania linii produkcyjnej. Pracujemy na urządzeniach oraz w technologii, która znacząco różni się od tej stosowanej w hutach zachodniej Europy i dlatego – nie tylko w naszej ocenie – doszliśmy już do takiego pułapu redukcji etatów, którego nie można, ze względów na warunki BHP, przekroczyć. Uzupełnienia kadrowe polegające na zatrudnianiu pracowników poprzez firmy zewnętrzne typu Interim są również przykładem błędnej polityki kadrowej. Pracownicy zatrudnieni w tej formie, nie mający żadnych racjonalnych przesłanek i konkretnych zasad umożliwiających im przyjęcia na stałe do pracy w AMP S.A. nie czują się z tą Firmą związani. Perspektywy rozwoju tej grupy pracowników są znikome, a fluktuacja w tej grupie pracowniczej może być dużo większa z uwagi na coraz atrakcyjniejszą ofertę płacową z rynku zewnętrznego. Apelujemy do Pracodawcy o natychmiastowe przestąpienie do wspólnych rozmów mających na celu uzdrowienie sytuacji kadrowej w grupie pracowników produkcyjnych, nie tylko w perspektywie roku bieżącego, ale również na lata następne.

Ponadto Związek nasz zwraca się również do Pracodawcy o bezzwłoczne wypełnienie treści zawartej w punkcie 2 „Porozumienia płacowego na rok 2016” i uruchomienie środków finansowych na indywidualne przeszeregowania wśród pracowników AMP S.A. które miały być przeznaczone do dyspozycji Dyrektorów poszczególnych Zakładów.

TROSKA O PRZYSZŁOŚĆ PODSTAWĄ DIALOGU

 

Rozmowa „Magazynu Hutniczego” Z Krzysztofem Wójcikiem Przewodniczącym NSZZ Pracowników ArcelorMittal Poland SA w Krakowie.

„MH”: Panie Przewodniczący! Minął drugi rok działalności Waszej organizacji związkowej pod Pana przewodnictwem. Jaki on był dla krakowskich hutników? Proszę o podsumowanie roku 2015.

K.Wójcik: Miniony rok był dla krakowskiego oddziału i wszystkich w nim pracujących rokiem bardzo ważnym i nerwowym, gdyż ważyły się losy naszej huty. Chcąc nie chcąc musieliśmy podporządkować sprawy pracowniczo-socjalne pod decyzje, które nie były zależne od nas, czy dyrekcji wykonawczej w kraju, ale od właściciela.

Przypomnę, że tuż przed Świętami Wielkanocnymi, otrzymaliśmy niepokojące doniesienia o możliwości wygaszenia wielkiego pieca w 2016 roku. Część załogi początkowo uważała, iż jest to tylko gra zarządu i władz najwyższych koncernu, by wymóc na rządzie polskim decyzje dotyczące pomocy dla przedsiębiorstw energochłonnych. Jednak jak się później okazało było to bardzo realne zagrożenie.

Chcąc utrzymać zatrudnienie i uchronić ludzi przed zwolnieniami musieliśmy podjąć działania uświadamiające rządzącym jakie zagrożenia niesie ze sobą zamknięcie części surowcowej w hucie. To nie tylko ci ludzie pracujący na wielkim piecu straciliby pracę, ale i inni oraz firmy kooperujące z nami. Na początek pracę mogłoby stracić około 1500 osób. A to nie wszystko. Przyjmuje się, że na jedno miejsce w hutnictwie przypada 4-5 kolejnych miejsc pracy. To dla Nowej Huty byłaby klęska.

Jednym z podstawowych obowiązków związków zawodowych jest obrona miejsc pracy, dlatego też nie staliśmy biernie, ale czynnie włączyliśmy się do działania. Mam nadzieję, że choćby w małym stopniu przyczyniliśmy się do szczęśliwego zakończenia batalii o wielki piec i zmianę podejścia do hutnictwa.

Na całe szczęście w lipcu 2015 roku zarząd koncernu ArcelorMittal podjął decyzję o wznowieniu finansowania remontu wielkiego pieca, a także rozbudowie zdolności produkcyjnych walcowni gorącej o niespełna 1 mln ton rocznie oraz nowej linii cynkowania blach zimnowalcowanych. Sumarycznie koszt tych inwestycji to rząd 500 mln złotych.

Koszty pracy w Polsce są nadal znacznie niższe, aniżeli w innych zakładach europejskich należących do ArcelorMittal, a przy tym produkujemy stal o wysokiej jakości. To moim zdaniem były argumenty, które przemawiały za tymi inwestycjami. Jednak, aby doprowadzić do tej decyzji musieliśmy wraz z zarządem ArcelorMittal Poland pokazać dyrekcji w Luksemburgu i Londynie, że produkcja surowcowa w Krakowie jest opłacalna.

Powiem szczerze, że ta niepewność, która trwała do lipca była dla nas związkowców dużym obciążeniem np. w negocjacjach płacowych, które zakończyliśmy dopiero w czerwcu, pomimo iż w Zakładowym Układzie Zbiorowym Pracy mamy zapis, który zakłada rozpoczęcie i zakończenie negocjacji płacowych w ostatnim kwartale roku poprzedniego. Suma summarum udało się osiągnąć kompromis, choć nie do końca satysfakcjonujący, ale byliśmy świadomi, że lepiej otrzymać mniej i mieć pewność funkcjonowania zakładu.

„MH”: Co dalej z terenami oddanymi przez ArcelorMittal Poland? Podczas naszej ostatniej rozmowy liczył Pan na szybkie zakończenie sprawy, wejście potencjalnych inwestorów i nowe miejsca pracy.

K.Wójcik: Koniec roku to zmiany na szczeblu rządowym. Nowy wojewoda Józef Pilch ma inne podejście do zagospodarowania 300 ha terenu i dwóch budynków administracyjnych, które na mocy porozumienia pomiędzy wojewodą małopolskim, a ArcelorMittal Poland zostały przekazane na rzecz Skarbu Państwa w zamian za akt własności pozostałych terenów nadal potrzebnych do produkcji hutniczej. Przygotowany był program „Kraków Nowa Huta Przyszłości”, który przewidywał zainwestowanie 2 mld złotych do 2022 roku. Mieliśmy nadzieję, że na tych terenach powstaną nowoczesne zakłady produkcyjne. Mówiło się nawet o montowni samochodów.

Pierwsze doniesienia o zmianach koncepcji i braku finalizacji porozumienia bardzo zaniepokoiły nas, szczególnie, że przejęcie zbędnego terenu i budynków obniża koszty stałe funkcjonowania huty. Postanowiliśmy zasięgnąć informacji u samego źródła, czyli u wojewody.

Przedstawił on nam nową koncepcję przejęcia gruntów jak i zagospodarowania budynków. W jednym z nich zamierza utworzyć filię Muzeum Narodowego, a drugi chciałby sprzedać lub wydzierżawić na biura – lokale użytkowe. Co do terenów to mogłyby zostać przekazane, ale pod pewnymi dodatkowymi warunkami idącymi w kierunku zabezpieczenia funkcjonowania huty w kolejnych latach. Na dzień dzisiejszy moim zdaniem nie ma jeszcze ostatecznego planu przejęcia i zagospodarowania tych terenów, więc nie wchodźmy w szczegóły.

Mam jednak nadzieję, że sprawa znajdzie szczęśliwy finał w ciągu kilku miesięcy.

„MH”: Co w zaistniałej sytuacji można uznać za osiągnięcie, a co za porażkę w działalności związków zawodowych?

K.Wójcik: Wspieraliśmy i popieraliśmy zarząd ArcelorMittal Poland w staraniach o inwestycje dzięki, którym nasz oddział jako huta będzie funkcjonować przez kolejne lata. Mogę więc z czystym sumieniem powiedzieć, że jest to również nasz sukces.

Na kanwie niezadowolenia z osiągniętego porozumienia płacowego w roku ubiegłym, a szczególnie podjętej decyzji o wykupie W12 (tzw. „S”- dzień wolny od pracy) oraz wynegocjowanych gwarancjach możliwość bezwarunkowego zatrudnienia pracownika z 4BOP w ramach UDW powstał Związek Zawodowy Pracowników Ruchu Ciągłego z Częstochowy. Czy jest to swego rodzaju porażka?

Dla naszego związku, moim zdaniem nie, gdyż pomimo kolejnego związku działającego w ArcelorMittal Poland nasza organizacja nie utraciła swojej pozycji. A kompromisowe zapisy porozumienia płacowego oraz porozumienia dotyczącego wykupu W-12 podpisały wszystkie działające wówczas związki zawodowego. Był to wynik ponad 6 miesięcznych (w przypadku negocjacji płacowych) i 18 miesięcznych (w przypadku W-12) trudnych negocjacji. Zwłaszcza, że sprawa wykupu W-12 porządkuje problemy z nakazem PIP dotyczącym czasu ponadnormatywnego, a także spowodowała wzrost płac zasadniczych pracowników 4 BOP. Na ówczesny czas osiągnięty kompromis wydawał się najlepszym z możliwych do osiągnięcia. Mieliśmy przecież przed oczyma widmo zamknięcia części surowcowej. Oczywiście zawsze można powiedzieć, że mogliśmy uzyskać więcej, ale pracodawca też uważał, że dał nam zbyt dużo.

„MH”: Jesteście w trakcie rozmów płacowych na rok bieżący …

K.Wójcik: Tak to prawda, choć na dzień dzisiejszy nie udało się nam osiągnąć porozumienia. Zdania strony społecznej jak i zarządu są mocno rozbieżne. Początkowo dyrekcja nie miała ani grosza na podwyżki płac na rok 2016. Dopiero kolejne spotkania, nasze argumenty doprowadziły do zmiany stanowiska zarządu. Próbujemy osiągnąć konsensus. Mam nadzieję, że w ciągu miesiąca uda się nam doprowadzić do podpisania porozumienia płacowego, z którego będą zadowoleni pracownicy

Związki zawodowe są po to, by reprezentować załogę przed pracodawcą, a wysokość zarobków była na godnym poziomie. Widzimy jaka jest sytuacja na rynku. Brakuje rąk do pracy. Zakłady ulokowane wokół huty dają sygnały o możliwości zatrudnienia naszych pracowników na lepszych warunkach. Niektórzy z tego korzystają. Są to szczególnie ludzie młodzi, którzy chcą zarabiać więcej i w lepszych, mniej uciążliwych warunkach. Nie ukrywajmy praca w hucie jest ciężka, dlatego też powinna być godziwie wynagradzana.

Dam taki przykład. Jeżeli zatrudniany pracownik przez firmę leasingową ma otrzymać wynagrodzenie na poziomie 1860 złotych, a Biedronka chce go zatrudnić za ponad 2 tysiące złotych to gdzie on pójdzie? Odpowiedź jest jasna. I musimy z tym coś zrobić. Bo zaczyna brakować ludzi młodych, którzy mogliby uczyć się zawodu pod okiem doświadczonych hutników.

Pracownicy zatrudnieni na umowy stałe przez ArcelorMittal Poland mają wynagrodzenia na wyższym poziomie. Nie można również zapominać, że oprócz płacy zasadniczej są też różnego rodzaju dodatki i bonusy. Uważamy, że zarobki nie są do końca zgodne z oczekiwaniami, a tym bardziej z wynagrodzeniami w innych hutach europejskich. Dużo mówi się o wyrównywaniu płac do państw „starej” Unii. Jak na razie nie widać tego w portfelach załóg naszych hut.

Zrobiono w naszej firmie symulację zarobków w poszczególnych grupach zawodowych. Okazało się, że około 1600 pracowników z całego koncernu ArcelorMittal Poland jest poniżej płacy rynkowej. Mówię tu, o takich zawodach jak automatyk, informatyk, itp, bo trudno było porównywać zarobki pracowników zatrudnionych bezpośrednio przy produkcji- garowych czy wytapiaczy, gdyż nie ma odpowiedniego odnośnika w naszym kraju.

Koncepcja poprzednich zarządów huty mówiąca o wyrównywaniu zarobków i stworzeniu wizerunku firmy poszukiwanej na rynku – jako pracodawcy dającego stabilne i dobrze płatne zatrudnienie upadła. Na dzień dzisiejszy rynek poza hutniczy płaci lepiej, znacznie lepiej. Obecnie mówi się o wyrównywaniu płacy do średniej rynkowej. Związki nie do końca się z tym zgadzają, gdyż jest grupa ludzi zarabiająca znacznie powyżej średniej zakładu, choć poniżej płacy rynkowej. Są to ludzie wykształceni, o konkretnych zawodach, pracownicy, którzy są poszukiwani na rynku i znajdą pracę bez większego problemu. A co z tymi bezpośrednio na produkcji?

Staramy się więc wytłumaczyć pracodawcy, że zarobki muszą być na poziomie porównywalnym do zarobków rynkowych. Tak, by ludzie, często z dużym doświadczeniem, chcieli pracować w hucie i byli z pracy zadowoleni.

W rozmowach płacowych doszliśmy do pewnego progu. Pracodawca powiedział, że więcej nie może nam zaoferować. Jako strona społeczna wyszliśmy z propozycją podwyżki płacy zasadniczej o 300 złotych dla każdego pracownika i 2.500 tysiąca złotych jednorazowej premii za rok 2015. Chcemy również wprowadzenia dodatkowego programu medycznego, pozostawienia środków finansowych po odchodzących pracownikach na wyrównywanie płac, a także opracowania długofalowego programu płacowego. Takiego, który będzie jasno określał możliwości sukcesywnego zwiększania swoich dochodów w zależności od stażu pracy i innych czynników. Tak by dać pracownikom jasny przekaz – będziesz pracował 3, 5 itd. lat możesz po tym czasie liczyć na taką, a taką wypłatę.

Negocjacje utknęły. Na tę chwilę pracodawca proponuje 100 złotych i 1.000 złotych premii. Rozmowy trwają…

„MH”: Są głosy, że związki powinny bardziej radykalnie podejść do sprawy podwyżek…

K.Wójcik: Tak, są też takie poglądy. My jednak uważamy, że trzeba rozmawiać i próbować dojść do kompromisu. Nie załatwia się takich spraw na ulicy. Zawsze można zerwać rozmowy i co dalej. Eskalacja konfliktu, wychodzenie na ulicę? Moim zdaniem nie tędy droga. To ostateczność.

Niestety z zamieszania przy negocjacjach płacowych korzysta nowo powstała organizacja związkowa, która populistycznymi hasłami, kosztem dyskredytacji, pomniejszania rangi innych związków oraz przypisywaniu sobie niezasłużonych „zasług” próbuje pozyskać nowych członków. W imię pluralizmu związkowego wnioskowaliśmy do pracodawcy by nowy związek – Związek Zawodowy Pracowników Ruchu Ciągłego z Częstochowy – tak brzmi jego nazwa , pomimo iż nie jest sygnatariuszem ZUZP został dopuszczony do rozmów płacowych. Jak widzimy z perspektywy czasu nie była to dobra decyzja. Rozsyłanie nieprawdziwych informacji i rozbudzanie niepotrzebnego niepokoju wśród pracowników to droga donikąd. Z każdego posiedzenia sporządzana jest notatka i można się z nią zapoznać. Dlatego szykanowanie innych i mówienie nieprawdy jest działaniem na szkodę całego ruchu związkowego. Powinniśmy grać do jednej bramki, by merytorycznie rozmawiać z pracodawcą i wynegocjować jak najlepsze warunki dla pracowników.

Oceniamy, że niezrzeszonych w krakowskiej hucie jest około 40 procent pracowników. Widzimy coraz większe zainteresowanie związkami zawodowymi. W maju podczas zebrania delegatów podsumowującego kolejny rok działalności chcemy zaproponować pewne zmiany statutowe oraz organizacyjne, które mamy nadzieję ułatwią podjęcie decyzji niezdecydowanym o wstąpieniu do naszej organizacji związkowej.

„MH”: Na czym będą te zmiany polegać?

K.Wójcik: Nie chciałbym w tej chwili ujawniać szczegółów, ale musimy wychodzić naprzeciw oczekiwaniom naszych członków. Jesteśmy po zebraniach wydziałowych i zarysowuje się pewna koncepcja zmian. Chcemy być związkiem postępowym, nowoczesnym i liczącym się w koncernie. Unowocześniliśmy naszą stronę internetową, tak by była bardziej przyjazna użytkownikom. Są na niej linki do innych storn czy informacji, których internauta poszukuje. Widzimy, że przynosi to pierwsze efekty. Ludzie są zadowoleni.

Organizujemy dla naszych członków, i nie tylko dla nich, wycieczki, spotkania turystyczne, czy też dofinansowywane pobyty w ośrodku związkowym w Wierchomli. Nasz związkowy festyn, który w roku ubiegłym obchodził swoje 25 lecie, cieszy się ogromnym zainteresowaniem. W roku bieżącym odbędzie się na początku września.

Prowadzimy w zależności od potrzeb 1-2 razy w miesiącu porady prawne, które cieszą się dużym zainteresowaniem. Finansujemy dla naszym członków takie spotkania z prawnikiem prawa pracy, prawa cywilnego, a także prawnikiem zajmującym się sprawami tylko i wyłącznie związanymi z kwestiami ZUS. Ponadto w naszych szeregach mamy wiele koleżanek i kolegów znających zagadnienia kadrowe, płacowe, a także zawiłości np. dotyczące rozliczeń podatkowych i inne. Chcielibyśmy poprzez wzajemną związkową pomoc wzmocnić nasze koleżeńskie relacje tym samym w wielu przypadkach pomóc członkom związku.

„MH”: Czy podziela Pan pogląd, że zjawisko spowolnienia, czy kryzysu mamy już za sobą?

K.Wójcik: Według danych jakimi dysponujemy rok 2015 ArcelorMittal Poland zakończył zyskiem porównywalnym do roku poprzedniego. Mamy obłożenie produkcyjne więc możemy uznać, że kryzys mamy za sobą, choć jak wszyscy wiemy czyhają niebezpieczeństwa w postaci taniej stali z Chin czy Białorusi.

Wspólnie z pracodawcą uczestniczyliśmy w brukselskim marszu przeciwko przyznaniu Chinom statusu Gospodarki Wolnorynkowej MES i obronie unijnego rynku stalowego. Zdumieni jesteśmy opieszałością unijnych urzędników w sprawie wprowadzania ceł antydumpingowych. USA wprowadza cła w wysokości ponad 250 procent, a co w tym czasie robi Unia? Cła w wysokości 16 procent to jest po prostu śmieszne. Przyznanie Chinom statusu MES spowoduje totalny paraliż i zalanie europejskiego rynku tanią stalą. Polska nie odczuwa jeszcze w tak dużym stopniu presji chińskiego eksportu. Mamy większy problem ze stalą kierunku wschodniego. Mam tu na myśli Białoruś i Rosję. Tu upatrywałbym największego zagrożenia dla krajowego rynku na najbliższe miesiące czy lata.

Musimy się temu stanowczo przeciwstawiać. Zapowiedź wycofania się koncernu Tata Steel z Wielkiej Brytanii może być przykładem dla innych. Jeżeli produkcja stali w Europie przestanie być opłacalna inni właściciele też pójdą tą drogą. A co wtedy z nami hutnikami?

„MH”: Ostatni rok to dla związku również zmiany organizacyjne, mam tu na myśli zmianę siedziby. Czy obecna lokalizacja jest tą docelową?

K.Wójcik: Od początku istnienia Związku naszą siedzibą był biurowiec przy ul. Ujastek. Po przekazaniu, w roku ubiegłym, budynków we władanie wojewodzie musieliśmy się przenieść. Początkowo na teren huty do budynku zakładu ZA, a obecnie na ul. Mrozową. Związek powinien działać blisko ludzi i myślę, że ta lokalizacja przy samej bramie jest dobra. Oczywiście wielu z naszych członków musi się przyzwyczaić do nowej lokalizacji, ale jest to kwestia czasu.

„MH”: Co może przynieść rok 2016 w skali gospodarki, branży hutniczej? Jak związki przygotowują się do obrony interesów pracowniczych?

K.Wójcik: Mam nadzieję, że rok 2016 przyniesie zakończenie inwestycji w naszym oddziale, a ich efekty będą widoczne już pod koniec roku. Z informacji jakie uzyskałem wszystkie inwestycje prowadzone są zgodnie z planem. I tak pod koniec maja ma rozpocząć się rozruch II linii walcowni gorącej blach. Dyrektor oddziału wyrobów płaskich ArcelorMittal Poland poinformował nas, że w połowie września uruchomiona zostanie linia ocynkowania blach zimonowalcowanych, sprowadzona z Tallina, której zdolność produkcyjna do końca roku ma wynieść 40 tyś ton.

Remont wielkiego pieca przewidziany jest na 80 dni, a termin jego rozpoczęcia to 1 maja, czyli za niespełna dwa tygodnie. Koszt tej inwestycji to 42 mln euro. Pierwsze prace przygotowawcze są już prowadzone.

Warto również wspomnieć o inwestycjach spółki ArceorMittal Poland i Tauron – TAMEH HOLDING w modernizację siłowni. Choć modernizacja krakowskiej siłowni może potrwać kilka lat, to po remoncie może okazać się, że część ludzi będzie musiała być przeniesiona na inne stanowiska. Podejmujemy już teraz działania, by nie zostawić ich bez pomocy. Rozmawiamy z zarządem Spółki TAMEH jak i ArcelorMittal Poland, by zagwarantować im pracę np. na nowej linie ocynkowania czy na wielkim piecu, gdzie będzie potrzeba zwiększenia liczby pracowników.

Po realizacji tych inwestycji krakowska huta będzie zakładem z perspektywą działalności na najbliższe lata. Koniec roku powinien pokazać jakie przyniosą one efekty ekonomiczne.

 

„MH”: Dziękuję za rozmowę.

 

WYKUP W12 – FAKTY I MITY

            W przypadku anonimowych ulotek, pism lub donosów regułą jest milczenie, bo nie ma nic gorszego jak dementowanie steku bzdur, jakie napisał i rozpropagował na niektórych zakładach naszej huty bezimienny autor ulotki pod tytułem „Wykup UDW-12 w oczach pracownika zmianowego”. W tym konkretnym przypadku Związek Nasz podejmie jednak rzuconą mu rękawicę przedstawiając chronologię wydarzeń związaną z wykupem W12. Każdemu z osobna pozostawiamy ocenę podjętych działań:

1) styczeń 2014 roku Pracodawca, bez uzgodnienia ze Stroną Społeczną wprowadza nowe zasady rozliczania czasu pracy (zgodne z Kodeksem Pracy oraz nakazem PIP) pracowników zmianowych z ruchu 4BOP, w wyniku których pracownicy wysyłani są na przymusowe „urlopy dodatkowe” w ramach UDW. Tylko dzięki interwencji największych organizacji związkowych z AMP S.A. dochodzi do sytuacji, że Dyrektor Generalny wycofuje tą decyzję, a pracownicy zmianowi nie tracą na zarobkach, ponieważ w dalszym ciągu zatrudniani są w ramach tzw. godzin ponadnormatywnych. Oczywiście pojęcie to nie istnieje w żadnym zapisie Kodeksu Pracy i de facto są to godziny nadliczbowe, które pracodawca planuje z wyprzedzeniem, a robi to z naruszeniem polskiego prawa pracy.

2) 14.02.2014 roku ukazuje się wspólny Komunikat Strony Społecznej i Pracodawcy, który zobowiązuje Pracodawcę do uregulowania min. czasu pracy pracowników 4BOP zgodnie z Kodeksem Pracy oraz nakazem PIP. Zainteresowanych oraz autora anonimowej ulotki odsyłamy do lektury Kodeksu Pracy Dział szósty – Czas Pracy. Oczywiście Pracodawca praktycznie od 2006 roku lub zgodnie z ZUZP od 2010 roku mógł udzielać pracownikom bezpłatnego dnia wolnego w ramach tzw. UDW. Tylko dzięki stanowczej postawie największych organizacji związkowych Pracodawca zatrudniał w przeszłości i będzie to czynił dalej w roku 2016 (tym razem już bez dziwoląga pod nazwą godziny ponadnormatywne,  a faktycznie kodeksowe – godziny nadliczbowe ) pracowników z 4BOP w ramach UDW.

3) blisko półtora roku trwały negocjacje dotyczące zasad wykupu W12 („S”) o których na bieżąco informowaliśmy naszych członków Związku oraz pracowników AMP S.A. O/Kraków. Od początku negocjacji nasz przedstawiciel w Zespole Roboczym wspólnie z pozostałymi kolegami z Krakowa walczył o to by porozumienie z pracodawcą w sprawie wykupu W12 gwarantowało możliwość bezwarunkowego zatrudnienia pracownika z 4BOP w ramach UDW, bo w innym przypadku na tej operacji byłby każdy stratny finansowo.

4) efektem końcowym było podpisane z Pracodawcą porozumienia oraz Protokołu nr 3 do ZUZP. Treść obu dokumentów publikowaliśmy już na naszych łamach, skupmy się więc na konkretach:

–  Przed wykupem W12(„S”) pracownik z 4BOP otrzymywał średnio od 30 do 45 zł za ten dzień.

–  Po wykupie jego płaca zasadnicza wzrosła średnio o 4,86%, czyli – w przypadku BWG – skąd wywodzi się autor paszkwili i wspomnianej ulotki o 135 zł.

–  Do tego należy doliczyć pochodne jakie są związane z tą operacją, czyli wzrost tych składników płacowych, które są związane z płacą zasadniczą tj. Karta Hutnika, Nagroda Jubileuszowa i Premia.

Na marginesie według otrzymanych informacji średnia płaca zasadnicza pracowników 4BOP w BWG, skąd wywodzą się założyciele nowego Związku z siedzibą w Częstochowie, zapewne autorzy ulotek – przed wykupem wynosiła: 2739 zł., a pracowników jednozmianowych do 300 zł więcej. Po wykupie W12 średnia płaca zasadnicza w BWG wzrosła do kwoty 2872 zł. W dalszym ciągu występuje różnica w płacach zasadniczych, ale nie oznacza to, że jest to koniec niwelowania tych różnic, które narosły przez ostatnie 20 lat i których nie da się wyrównać w ciągu jednego roku. Wykup W12 był jednym z tych elementów, nie oznacza, że ostatnim.

5) autor ulotki z BWG pisze, że zapomnieliśmy o dodatku zmianowym. Nic bardziej mylnego. Dodatek zmianowy przed wykupem W12 („S”) wynosił 4,73 zł/h. W wyniku porozumienia zawartego z Pracodawcą został podniesiony do kwoty 4,90 zł/h, a następnie zwaloryzowany do 5,13 zł/h. W stosunku do grudnia roku 2015 wzrost dodatku zmianowego od 01.01.2016 roku wyniósł więc 40 gr/h. W tym miejscu chcemy zauważyć, iż dodatek zmianowy rośnie i zapewne będzie rósł. Zasadnym wydaje się jednak określenie kwotowej wielkości dodatku zmianowego, a różnię przy akceptacji Stron można włączyć do płac zasadniczych pracowników 4BOP. Tym samym poprawiając ich pochodne przy nagrodach jubileuszowych i Karcie Hutnika.

6) zasady planowania UDW i zatrudniania w tym dniu pracowników 4BOP zostały podpisane w porozumieniu z Pracodawcą do końca 2016 roku. Z przyjęciem, iż rozmowy o kolejnych latach będą prowadzone w drugiej połowie 2016 roku. Informujemy ponadto, iż sygnatariusze porozumienia, a przynajmniej ich trzech przedstawiciele w Zespole Roboczym z Krakowa, od początku wnioskowali, by stosowne porozumienie obowiązywało minimum przez okres 5 lat. Anonimowy autor ulotki próbuje straszyć pracowników 4BOP wykupem W12 i planowaniem UDW między innymi otrzymaniem tzw „bumelki” przez pracownika gdy nie przyjdzie do pracy w godzinach nadliczbowych (te sprawy reguluje KP i ZUZP).

            W tym miejscu apelujemy do członków wszystkich organizacji związkowych oraz pracowników niezrzeszonych, by uważali na to co obiecują i proponują im inicjatorzy utworzonego związku. Warto sobie odpowiedzieć na parę pytań przed podjęciem ostatecznej decyzji o rezygnacji lub akcesie do nowego związku. Te najważniejsze jakie się nasuwają brzmią następująco: kogo ten związek będzie reprezentował, pracowników ISD Częstochowa, czy AMP S.A.? czy związek ten jest sygnatariuszem ZUZP obowiązującego w AMP S.A.? jakie będę świadczenia związkowe? … W Konstytucji RP mamy zagwarantowane min. wolność sumienia, wyznania i dobrowolność zrzeszania się. Nasz Związek tak sądziliśmy stara się rzeczowymi argumentami przekonywać do przynależności do NSZZ Prac. AMP S.A. Nie możemy jednak pozostać obojętni obok faktu szkalowania i oczerniania naszej organizacji związkowej przez nieodpowiedzialne osoby, które w imię chyba własnych ambicji osobistych sieją ferment i obiecują „gruszki na wierzbie” pracownikom 4BOP. Wszystkich odsyłamy do zapoznania się z zapisami ZUZP z ISD zwłaszcza tych dotyczących 4BOP (szczególnie w odniesieniu do UDW). Jeśli nowy związek będzie wzorował się na tamtejszych zapisach to mamy gwarantowane obniżki wynagrodzeń w 4BOP. Proszę pamiętać, że  wszyscy pracownicy 4BOP pracują w normie godzin zgodnej z KP i obowiązkowo mają planowane uzupełniające dni wolne. Mają także co czwartą niedzielę wolną. Najistotniejsza w sprawie jest niedziela, bowiem aby pracownik 4BOP mógł zarobić to musi pracować wszystkie niedziele, soboty i święta, bo jest wtedy dopłata 100%, a urlop wypoczynkowy może brać od poniedziałku do piątku. W Krakowie takiego dylematu pracownicy 4BOP nie mają już od parunastu lat, ponieważ mają zagwarantowany dodatek do każdej godziny pracy (jest także wliczany do średniej chorobowej, urlopowej).

            Na koniec zwracamy uwagę, że zgodnie ze Statutem naszego Związku jesteśmy zobligowani do obrony członków naszej organizacji. I tylko o tych pracowników będziemy występowali, bronili i Im pomagali.

            Niestety czasy nie sprzyjają rozdrabnianiu się związków zawodowych, tylko silne Związki mogą być skutecznym partnerem w rozmowach z pracodawcą. Takie działania jakie próbują wprowadzić w życie niespełnieni „pseudo związkowcy” (należeli wcześniej do innych Związków) z naszej huty są niestety tylko wodą na młyn dla pracodawcy i nie służą ogółowi pracowników, o czym niektórzy z zatrudnionych będą mogli przekonać się już w najbliższej przyszłości. Apelujemy o jedność związkową, o dyskusje na argumenty, o merytoryczne wypowiedzi i stanowiska. Populistyczne hasła i szkalowanie innych jest dobre na "krótką metę", niestety wprowadza zamęt wśród pracowników i może w perspektywie czasowej odbić się niekorzystnie na dobru całej załogi ArcelorMittal Poland S.A.